پست الکترونیک

sales@sibranch.com

واتس اپ

+8618858061329

علاوه بر فوتولیتوگرافی، چه فرآیندهای تولید نیمه هادی دیگری وجود دارد؟

Aug 09, 2024 پیام بگذارید

تولید قطعات نیمه هادی شامل یک سری از فرآیندهای تولید پیچیده برای تبدیل مواد خام به اجزای نهایی برای کاربردهای مختلف است که عملکردهای کنترل و سنجش حیاتی را فراهم می کند.

تولید نیمه هادی شامل یک سری فرآیندهای پیچیده برای تبدیل مواد خام به اجزای نهایی نهایی است. فرآیند تولید نیمه هادی به طور کلی شامل چهار مرحله اصلی است: تولید ویفر، مونتاژ یا بسته بندی آزمایش ویفر و آزمایش نهایی. هر مرحله چالش ها و فرصت های منحصر به فرد خود را دارد.

فرآیند تولید نیمه هادی ها نیز با چالش های زیادی از جمله هزینه، پیچیدگی، تنوع و بازده مواجه است، اما فرصت های بزرگی را برای نوآوری و توسعه به ارمغان می آورد. با پرداختن به مشکلات و استفاده از فرصت‌ها، می‌توانیم توسعه فن‌آوری‌های جدید را برای تغییر شیوه زندگی و کار خود ترویج کنیم و در عین حال صنعت را قادر به توسعه و رشد کنیم.

news-640-400

 

一. مروری بر فرآیند تولید نیمه هادی ها

فرآیند ساخت نیمه هادی ها را می توان به مراحل کلیدی زیر تقسیم کرد.

 

1. تهیه ویفر

ویفرهای سیلیکونی به عنوان ماده اولیه برای فرآیند نیمه هادی انتخاب می شوند. ویفرها تمیز، صیقل داده شده و برای استفاده به عنوان بستر برای ساخت قطعات الکترونیکی آماده می شوند.

 

2. الگوسازی

در این فرآیند، با استفاده از فرآیندی به نام فوتولیتوگرافی، الگوهایی بر روی ویفرهای سیلیکونی ایجاد می شود. یک لایه فوتوریست مقاوم در برابر خوردگی روی سطح ویفر اعمال می شود و سپس یک ماسک در بالای ویفر قرار می گیرد. ماسک دارای الگوی مربوط به قطعات الکترونیکی از پیش ساخته شده است. سپس این الگو با استفاده از نور فرابنفش از ماسک به لایه مقاوم نوری منتقل می شود. سپس نواحی مقاوم به نور در معرض آن برداشته می‌شوند و سطحی طرح‌دار روی ویفر باقی می‌مانند.

 

3. دوپینگ مواد

در این مرحله موادی به ویفر سیلیکونی اضافه می شود تا خواص الکتریکی آن تغییر کند. متداول ترین مواد مورد استفاده بور یا فسفر است که می توان به ترتیب به مقدار کمی برای تولید نیمه هادی های نوع p یا n به آن اضافه کرد. این مواد با استفاده از شتاب یونی در فرآیندی به نام کاشت یون در سطح ویفر کاشته می شوند.

 

4. پردازش رسوب ویفر

در طی این فرآیند، مواد لایه نازک روی یک ویفر قرار می‌گیرند تا اجزای الکترونیکی ایجاد کنند. این را می توان از طریق تکنیک های مختلفی از جمله رسوب شیمیایی بخار (CVD)، رسوب فیزیکی بخار (PVD) و رسوب لایه اتمی (ALD) به دست آورد. از این فرآیندها می توان برای رسوب گذاری موادی مانند فلزات، اکسیدها و نیتریدها استفاده کرد.

 

5. اچ کردن

برداشتن بخشی از مواد از سطح ویفر برای ایجاد شکل و ساختار مورد نیاز برای قطعه الکترونیکی. اچینگ را می توان با استفاده از تکنیک های مختلفی از جمله اچ مرطوب، اچ خشک و اچ پلاسما انجام داد. این فرآیندها از مواد شیمیایی یا پلاسما برای حذف انتخابی مواد خاص از ویفر استفاده می کنند.

 

6. بسته بندی

قطعات الکترونیکی در یک محصول نهایی بسته بندی می شوند که می تواند در دستگاه های الکترونیکی استفاده شود. این شامل اتصال قطعات به یک بستر مانند یک برد مدار چاپی و سپس اتصال آنها به اجزای دیگر با استفاده از سیم یا وسایل دیگر است. فرآیندهای نیمه هادی بسیار پیچیده هستند و شامل تجهیزات و مواد تخصصی مختلفی می شوند. این فرآیندها برای ساخت دستگاه های الکترونیکی مدرن ضروری هستند و با تکرار فناوری های جدید به تکامل خود ادامه می دهند.

 

به طور معمول، فرآیند تولید تراشه های نیمه هادی چند هفته تا چند ماه طول می کشد. با شروع از مرحله اول، یک ویفر سیلیکونی باید ساخته شود تا به عنوان بستر تراشه عمل کند. این فرآیند معمولاً شامل فرآیندهای زیر است، تمیز کردن، رسوب، لیتوگرافی، اچینگ و دوپینگ. ویفر ممکن است نیاز به انجام صدها عملیات مختلف داشته باشد، بنابراین کل فرآیند تولید ویفر ممکن است تا 16-18 هفته طول بکشد.

 

هنگامی که تراشه های جداگانه روی ویفر تولید می شوند، باید جدا شده و در واحدهای جداگانه بسته بندی شوند. این همچنین شامل آزمایش هر تراشه برای اطمینان از مطابقت با مشخصات، و سپس جدا کردن آن از ویفر و نصب آن بر روی بسته یا بستر است. پس از بسته‌بندی تراشه‌ها، یک فرآیند تست دقیق را طی می‌کنند تا اطمینان حاصل شود که استانداردهای کیفیت را برآورده می‌کنند و به عملکردهای مورد انتظار دست می‌یابند. این شامل اجرای تست های الکترونیکی، تست های عملکردی، و انواع دیگر تست های تایید برای شناسایی هر گونه نقص یا مشکل است. این همچنین به پیچیدگی تراشه و الزامات آزمایشی مورد نیاز بستگی دارد، بنابراین این فرآیند بسته‌بندی و آزمایش می‌تواند 8-10 هفته طول بکشد.

 

در مجموع، کل فرآیند تولید تراشه های نیمه هادی می تواند چندین هفته یا چند ماه طول بکشد، زیرا به فناوری های مربوطه مورد استفاده و پیچیدگی طراحی تراشه بستگی دارد.

news-640-359

2. روندها و چالش ها در ساخت نیمه هادی ها

 

1. انتقال الگو

پیشرفت در فناوری انتقال الگو به یک محرک کلیدی برای توسعه سریع صنعت نیمه هادی تبدیل شده است و امکان ساخت قطعات الکترونیکی کوچکتر و پیچیده تر را فراهم می کند.

پیشرفت عمده در فناوری انتقال الگو، توسعه لیتوگرافی پیشرفته است که فرآیند انتقال الگوها به یک محیط با استفاده از نور یا سایر منابع تابشی است. به طور خاص، فناوری‌های لیتوگرافی توسعه‌یافته در سال‌های اخیر، مانند لیتوگرافی فرابنفش شدید (EUV) و فناوری الگوبرداری چندگانه، برای تولید گرافیک‌های کوچک‌تر و پیچیده‌تر استفاده می‌شوند.

لیتوگرافی EUV از پرتوهای نور با طول موج بسیار کوتاه برای ایجاد الگوهای بسیار دقیق روی ویفرهای سیلیکونی استفاده می کند. این فناوری می تواند اندازه هایی به کوچکی چند نانومتر ایجاد کند که برای ساخت قطعات الکترونیکی پیشرفته مانند ریزپردازنده ها ضروری است.

الگوبرداری چندگانه یکی دیگر از فناوری های لیتوگرافی است که می تواند الگوهای کوچکتری ایجاد کند. این فناوری شامل شکستن یک الگوی واحد به چندین الگوی میکرو قطبی و سپس انتقال آنها به سطح ویفر است. در نتیجه، الگوی ایجاد شده می تواند کوچکتر از طول موج تابش مورد استفاده در لیتوگرافی باشد.

 

2. دوپینگ

دوپانت ها افزودن محیط های خاصی به ویفرهای سیلیکونی برای تغییر خواص الکتریکی آنها هستند. پیشرفت در فناوری دوپینگ یک عامل کلیدی در توسعه سریع صنعت نیمه هادی ها بوده است. این پیشرفت تکنولوژی به دلیل ظهور مواد دی الکتریک جدید است.

به طور سنتی، بور و فسفر رایج ترین مواد دوپینگ مورد استفاده هستند زیرا می توانند به ترتیب نیمه هادی های نوع p و نوع n تولید کنند. با این حال، در سال های اخیر، مواد جدیدی مانند ژرمانیوم، آرسنیک و آنتیموان توسعه یافته اند و می توان از آنها برای ساخت قطعات الکترونیکی پیچیده تر استفاده کرد.

پیشرفت دیگر در فناوری دوپینگ، پیشرفت فرآیندهای دوپینگ دقیق تر است. در گذشته، کاشت یون فناوری اصلی مورد استفاده برای دوپینگ بود که شامل استفاده از یون‌های پرسرعت برای کاشت دی‌الکتریک‌ها در سطح ویفر بود. اگرچه کاشت یون هنوز به طور معمول مورد استفاده قرار می گیرد، فن آوری های جدیدی مانند اپیتاکسی پرتو مولکولی (MBE) و رسوب بخار شیمیایی (CVD) برای امکان کنترل دقیق تر فرآیند دوپینگ توسعه یافته اند.

 

3. رسوب گذاری

رسوب گذاری یکی دیگر از فرآیندهای کلیدی در تولید نیمه هادی است که شامل رسوب یک لایه نازک از مواد بر روی یک بستر است. این فرآیند را می توان از طریق فناوری های مختلفی مانند رسوب فیزیکی بخار (PVD)، رسوب گیری بخار شیمیایی (CVD)، رسوب لایه اتمی (ALD) و غیره به دست آورد.

در عین حال، فناوری های جدید نیز به طور مداوم در حال توسعه هستند، از جمله رسوب بخار شیمیایی آلی فلزی (MOCVD)، رسوب دهی افزایش یافته پلاسما، رسوب رول به رول و غیره.

 

4. اچ کردن

اچینگ شامل حذف بخش های خاصی از مواد نیمه هادی برای ایجاد الگوها یا ساختارها است. پیشرفت در فناوری اچینگ دلیل اصلی توسعه سریع صنعت نیمه هادی و همچنین یک فناوری کلیدی برای ساخت قطعات الکترونیکی کوچکتر و پیچیده تر است.

در گذشته، حکاکی مرطوب فناوری اصلی بود که معمولا استفاده می شد، که شامل غوطه ور کردن ویفر در محلولی است که مواد را حل می کند. با این حال، اچینگ مرطوب دقیق نیست و می تواند باعث آسیب به سازه های مجاور شود.

ظهور فناوری اچ خشک، تولید اچ دقیق تر و بسیار قابل کنترل، مانند اچینگ یونی راکتیو (RIE) و اچ پلاسما را امکان پذیر کرده است. RIE فناوری است که از یون های واکنشی برای حذف انتخابی مواد از ویفر استفاده می کند و امکان کنترل دقیق فرآیند اچ را فراهم می کند.

حکاکی پلاسما فناوری مشابهی است که از پلاسمای گازی برای حذف مواد استفاده می کند، اما مزیت اضافی حذف انتخابی مواد خاص مانند فلزات یا سیلیکون را دارد.

news-640-400

5. بسته بندی

فرآیند بسته بندی در تولید نیمه هادی شامل محصور کردن یک مدار مجتمع در یک محفظه محافظ است که همچنین اتصالات الکتریکی را با دنیای خارج فراهم می کند. فرآیند بسته بندی بر عملکرد، قابلیت اطمینان و هزینه محصول نهایی تأثیر می گذارد.

بسته بندی سه بعدی شامل چیپ های متعدد در کنار هم برای ایجاد مدارهای مجتمع با چگالی بالا است. این فناوری می تواند اندازه کلی دستگاه را کاهش دهد و عملکرد آن را بهبود بخشد و در عین حال مصرف برق را نیز کاهش دهد.

بسته‌بندی فن‌آور فن‌آوری است که مدارهای مجتمع را در لایه‌ای از ترکیب قالب‌گیری اپوکسی قرار می‌دهد و از ستون‌های مسی خارج شده از تراشه برای اتصالات الکتریکی استفاده می‌کند. این فناوری بسته بندی با چگالی بالا را در اندازه های کوچکتر امکان پذیر می کند.

System-in-Package (SiP) فناوری دیگری است که چندین تراشه، سنسور و سایر اجزا را در یک بسته واحد ادغام می کند. می تواند اندازه کلی دستگاه را کاهش دهد و در عین حال عملکرد کلی آن را بهبود بخشد.